Mormonen in opmars

n.a.v. H.J. Spier, Mormonen in opmars, Kampen 1964

Sterke groei
In 1964 waren er twee miljoen Mormonen; tegenwoordig zijn er wereldwijd 13 miljoen, waarvan de helft in Amerika. Niet alleen het geboorteoverschot (dat ook), maar vooral ook de talrijke nieuwe bekeerlingen zorgen voor deze ontzaglijke groei. Ook in Nederland zijn in de meeste steden van betekenis kerken van de Mormonen. Het begon allemaal in Salt Lake City, Utah, aan de westkust van de Verenigde Staten van Amerika. Het is ongelooflijk: een woestijn werd tot leven gewekt. De gedachte aan Israël doet zich al snel op. Dat willen de Mormonen zelf ook graag horen; ze zijn geweldig trots op het werk van hun handen. Downtown Salt Lake City, Temple Square, het hart van de Mormonen, is het punt waar vandaan alle straten van de stad genummerd zijn. De straten zijn breed. Volgens een oude verordening, dat een wagen bespannen met acht ossen in één keer moest kunnen ronddraaien, werd het verkeersprobleem hier halverwege de 19e eeuw al opgelost.

De tempel
Mormonen roken niet, drinken geen alcohol, koffie of thee. Op 24 juli 1847 kwam de voorhoede van de zwaar vervolgde Mormonen in de Salt Lake vallei aan. Dit onder leiding van Brigham Young die na de martelaarsdood van Joseph Smith in 1844 de leiding over de groep had overgenomen. In 1893 kwam de tempel na veertig jaar bouw af. Het is een gebouw van bijna 90 meter lang en 50 meter breed. De akoestiek binnen dit bouwwerk is wonderbaarlijk. Het Mormonenkoor is beroemd geworden. In het hartje van de stad ligt ook het Sea Gull Monument. Dit herinnert aan de zomer van 1848, toen na hard werken er vooruitzichten waren op een rijke oogst, maar op een kwade dagen kwamen er grote zwermen krekels op het koren neergestreken. Niets kon men doen, alleen bidden. En wat gebeurde er? Er kwamen zeemeeuwen uit het westen, die stortten zich op de krekels, en een groot deel van de oogst was gered.


Een Amerikaans gekleurde godsdienst
De officiële naam is ‘de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen’ (Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, afgekort tot LDS). ‘Mormoon’ is geen scheldnaam, maar komt van hun boek Mormon. Mormonen staan bekend als ijverige, bekwame en respectabele mensen, met een eigen economie in hun ‘Mormonenstaat’. Jonge mannen onder hen vertrekken door eigen gespaard geld voor een paar jaar naar verre landen, om daar twee aan twee hun evangelie te verkondigen, om zo hun ‘dienstplicht’ te vervullen! Zo kun je ze ook in Nederland tegenkomen. In het boek van Mormon is te lezen dat de Indianen als oudste inwoners van Amerika van het oude Israël afstammen en dat zij hun donkere huid als een vloek van God gekregen hebben, als een oordeel over hun afval. De Mormonen houden er meer boeken op na dan de Bijbel en het boek van Mormon: ook ‘Leer en verbonden’ en ‘De parel van grote waarde’, vol met openbaringen van Joseph Smith. Ze hebben dus een voortgaande openbaring van God, ook voor deze tijd.

Geslachtsregisters
De doop door onderdompeling is noodzakelijk voor het behoud. Mensen die nu leven kunnen zich laten dopen voor hen die allang gestorven zijn en dat kan alleen in één van hun tempels plaatsvinden. Geslachtsregisters zijn voor hen van enorm belang. Mormonen leren ook dat het huwelijk ook na de dood van kracht blijft. Hun huwelijk is voor tijd én eeuwigheid, niet ‘tot de dood ons scheidt’. Dit huwelijk moet dan wel in een tempel ‘verzegeld’ zijn. En ook dit kan plaatsvervangend gebeuren voor hen die reeds lang overleden. Mormonen houden in het midden of er één God of meerdere Goden zijn. In hun tempels vinden mysteriën plaats, waar niet-ingewijden geen toegang toe hebben.

Na 17 eeuwen eindelijk weer het ware
De Mormonen distantiëren zichzelf nadrukkelijk van het geloof van de christelijke kerk. Zij hebben niet de twaalf artikelen van de apostolische geloofsbelijdenis, maar de eigen dertien artikelen. Mormonen spreken zich niet uit of ze protestants of rooms-katholiek zijn. Ze houden vol dat heel het bestaan van Christus’ kerk op aarde alleen in hun kerk aanwezig is. We hoeven dus in een oecumenisch streven van toenadering niets te verwachten. In het boek van Mormon staat dat er slechts twee kerken zijn: die van het Lam van God en die van de duivel. Kort na de dood van de apostelen zette zich de afval van de kerk in en werd in de dagen van Constantijn de Grote compleet. Het werd stil op aarde. Het heeft 17 eeuwen geduurd voordat dit onderbroken werd: het jaar 1820.

De visioenen van Joseph Smith
In Manchester, in de staat New York, kreeg Joseph Smith zijn eerste visioen. Hij zag een licht sterker dan de zon. Dat gebeurde nadat hij ernstig en luid in een bos tot God had gebeden om wijsheid. Hij wist namelijk niet wat hij moest doen: zich bij de methodisten, de presbyterianen of de baptisten aansluiten. Hij kreeg door dat visioen te horen dat hij zich bij geen van alle moest aansluiten. ‘De Persoon, die tot mij sprak, zei dat al hun geloven Hem een gruwel in het oog waren; dat hun leraren onbetrouwbaar waren’. In 1823 kreeg Joseph Smith opnieuw een visioen, toen hij voor het naar bed gaan neerknielde om zijn zonden te belijden en vergeving te vragen.


De gouden platen
Het bleek de engel Moroni te zijn met een heel bijzondere opdracht: hij bracht hem op de hoogte van een verborgen boek, op gouden platen geschreven, ‘dat een verslag bevatte van de vroegere bewoners van dit vasteland’. De tekst uit Maleachi 4:5 (‘Zie, ik zend u de profeet Elia, voordat de grote en geduchte dag des HEEREN komt’) werd door Moroni anders geciteerd, zo wist Joseph Smith nog feilloos te herinneren: ‘Zie, ik wil aan u het priesterschap openbaren, door middel van de profeet Elia…’ Bij die gouden platen zou hij ook stenen vinden bevestigd aan een borstplaat, de Urim en de Tummim. Later heeft men de heuvel Cumorah te Palmyra, New York, aangewezen als de bewuste plaats. Jospeh Smith mocht de platen niet meteen meenemen. Hij mocht elk jaar een keer komen kijken, en na vier jaar mocht hij het vertalen waarna hij het terugbezorgde aan de engel.

Het boek van Mormon
Het boek telt maar liefst 695 bladzijden. En dat terwijl dit maar een gedeelte of een verkorting van de platen is. Ons overkomt een gevoel van teleurstelling als we dit boek lezen. Het is een beschrijving van een geschiedenis, die in een ver verleden van Amerika speelt. Het tijdperk van dit boek beslaat 600 v.Chr. tot het jaar 421 na Chr. Er wordt in dit boek meer over het verleden gesproken dan over de toekomst. Joseph Smith vertaalde het boek met behulp van de Urim en de Tummim. Wel vreemd: een God, die zovele mensen, zovele geslachten gedurende zovele eeuwen laat sterven en in afval ondergaan, zonder de bekendmaking van dit voor hen noodzakelijke heil. Nee, pas in 1830 kwam het er van.


Van Jeruzalem naar Amerika, 2000 jaar vóór Columbus
Het boek van Mormon begint met het verhaal van Lehi, opgetekend door zijn zoon Nephi. Lehi kreeg een openbaring van God, toen hij in Jeruzalem woonde in de dagen van Zedekia, toen Jeruzalem verwoest werd. Lehi kreeg het bevel van God met de zijnen de wildernis in te trekken. Ze gingen in de richting van de Rode Zee, ze namen eerst nog even een gezin mee waar ook dochters waren, zodat men zich kon voortplanten. Men bouwde een schip en na tien jaar ging men scheep. Ze bereikten het beloofde land, Amerika dus, rond 589 v.Chr., zo weet het boek te vertellen. Zo werd Amerika dus ontdekt meer dan tweeduizend jaar voordat Columbus er voet aan wal zette. Na de dood van Lehi ontstond er een scheuring onder het volk. Sindsdien is er een onderscheid tussen de Nephieten en de Lamanieten, ze voeren zware oorlogen.

De herkomst van de Indianen
De ontwikkeling van de Nephieten maakt hen tot een grote natie. De Lamanieten worden ook een groot volk, maar valt van God af. Daarom deed God een zware vloek op hen komen: een donkere huid. Ze werden een lui volk, vol van boosheid en arglistigheid, dat zijn beroep maakte van jacht op wilde dieren: de Indianen! Deze Indianen zijn dus vervallen Joden, afkomstig uit Jeruzalem. Ook de Nephieten vallen later van God af. Ze worden in een laatste slag door de Lamanieten totaal uitgeroeid en vinden hun massagraf bij de heuvel Cumorah. De profeet Mormon sneuvelt daar ook. Moroni, zijn zoon, blijft over om zijn kronieken af te maken. Wanneer we zo terugkijken, krijgen we een bittere indruk van het boek van Mormon. Alle volken, die door God worden weggevoerd uit een wereld van goddeloosheid en ondergang, uit Jeruzalem en Babel, en van Hem de grootste beloften ontvangen voor de toekomst, komen in Amerika om, hun verdelging is totaal. Alleen de van God vervreemde Lamanieten blijven, in hun verwilderd leven, voortbestaan.


Polygamie
De Mormonen kennen polygamie (een man die meerdere vrouwen heeft). Hoewel het boek van Mormon zegt dat ‘onder u geen enkele man meer dan één vrouw zal hebben’, wordt toch verwezen naar de tekst dat, indien God nakomelingen wil verwekken, dat Hij dan Zijn volk zal gebieden’. Verder kreeg Joseph Smith ook een openbaring dat een man tien maagden kan huwen en toch geen overspel doet. Er zitten dus tegenstellingen in de leer van de Mormonen. Het getal van de Mormonen was destijds zo klein, dat zij door de vijanden uitgeroeid dreigden te worden, waarom Joseph Smith het bevel gaf om zoveel vrouwen te nemen als maar mogelijk was. Eerst deed Joseph Smith in het geheim aan polygamie, later moest hij er wel mee voor de dag komen. Sommigen spreken over het getal van 50 als het gaat om het aantal vrouwen die Joseph Smith gehad heeft! Eigenlijk denken de Mormonen nog steeds polygamisch. Immers, ook in de toekomst, aan de andere kant van het graf, zal er volgens hen het meervoudige huwelijk zijn. Opvallend genoeg was Emma Smith, de (eerste) vrouw van Joseph, de eerste die zich fel verzette tegen deze veelwijverij. Tenslotte kreeg ze het voor elkaar dat zíj de keuze mocht maken wie naast haar vrouwen van haar man zouden worden. Emma gooide eens een openbaring van Joseph in de haard, waarop stond dat zij verdelgd zou worden als zij niet gehoorzaamde, maar Joseph heeft haar nooit durven te vervloeken en uitstoten uit de kerk. Bij de Mormonen zijn allerlei afgescheiden groepen, die soms polygamie nog tot op vandaag in stand houden.

Het priesterschap van Aäron en Melchizedek
Joseph Smith ging in 1829 samen met Oliver Cowdery het bos in om inlichtingen aan God te vragen. Een hemelse boodschapper, Johannes de Doper, was het die tot hen sprak. Ze ontvingen het priesterschap. Ze doopten elkaar door onderdompeling. Ze werden geordend tot het priesterschap van Aäron én van Melchizedek: een dubbel priesterschap dus. Voortaan zou de president van de kerk hogepriester zijn, een positie die te vergelijken is met Mozes, ook als het gaat om de rechtspraak over het volk. Een enorm goddelijk gezag dus in één man verenigd. Hij ontvangt de openbaringen. Maar onder hem zijn er enorm veel priesters en hogepriesters, diakenen, leraren, ouderlingen en zeventigen. Dit betekent een enorme activering. Er is een presidentschapsraad (3 man), een raad van twaalf apostelen, een patriarch en een raad van zeven presidenten van de zeventig. Bijna alle leden van de Mormoonse kerk worden bij het priesterschap betrokken. Jongens van 12 tot 14 jaar beginnen al als diaken, van 15 tot 17 jaar zijn ze leraren, daarna priesters. Alles wat buiten het priesterschap staat, valt ook buiten het Koninkrijk van God. Dat is de valse kerk.


Een huwelijk voor de eeuwigheid
Dit was voor Joseph Smith de belangrijkste leer. Men kan zich hiervoor niet op de Bijbel beroepen, maar wel op de eigen openbaring aan hem gegeven. Elke huwelijkssluiting volgens de burgerlijke wet, ‘totdat de dood u scheidt’, is volgens de Mormonen tegelijk een acte van echtscheiding. Het Mormonenhuwelijk is voor eeuwig. Ook de kinderen zullen aan het echtpaar verbonden en verzegeld blijven. De familie-eenheid blijft gehandhaafd. Wel is voorwaarde dat het huwelijk in een tempel gesloten wordt. Dit huwelijk is onmisbaar voor de mens, als die tot de hoogste goddelijke heerlijkheid wil opklimmen. Een man of een vrouw kan niet alléén tot de hoogste zaligheid komen. Men móét dus wel trouwen. De man is niets zonder de vrouw en de vrouw niets zonder haar man (1 Kor. 11:11), zo proberen ze vanuit de Bijbel te verdedigen. Of het feit dat man en vrouw ‘mede-erfgenamen van de genade des levens’ zijn (1 Petr. 3:7) en dat wat God samengevoegd heeft, scheide de mens niet (Matth. 19:6) wordt tot verdediging aangevoerd. Ook Maleachi 4:6, waar staat dat het hart der vaderen teruggevoerd zal worden tot de kinderen en het hart der kinderen tot de vaderen. Hierin ziet men een eeuwigdurende familiegemeenschap.

Arme Paulus…
Het huwelijk, dat tot over het graf voortduurt, moet noodzakelijkerwijs wel een meervoudig huwelijk zijn, want wat als een man hertrouwd na het overlijden van zijn vrouw? Zo kan polygamie ook makkelijk ingepast worden in deze leer. De leer van het eeuwige huwelijk is een erge leer. We krijgen medelijden met Paulus, de vrijgezel. Waar moet hij blijven? En had Jezus niet moeten trouwen? Van de gave der onthouding kan bij deze leer geen sprake zijn (1 Kor. 7:7). De ongehuwde is op aarde al gediskwalificeerd wat zijn of haar toekomst betreft. Om uit deze moeilijkheden te komen, is de mogelijkheid ingevoerd, dat alleenstaande vrouwen een huwelijk kunnen sluiten, alleen voor de eeuwigheid, met een man die reeds overleden is.


De Schrift laten buikspreken
De Mormonen hebben een eigenaardige Schriftuitleg, Schriftmisbruik kunnen we het beter noemen. De Heere Jezus heeft duidelijk genoeg gesproken: ‘Gij kent de Schriften niet, noch de kracht Gods. Immers in de opstanding huwen zij niet en worden niet ten huwelijk genomen’. De Mormomen maakten hiervan: in de hemel worden inderdaad geen huwelijken meer gesloten…dat is al op aarde gebeurd! En wat met mensen die alleen maar een huwelijk voor de aarde hebben gesloten (‘totdat de dood ons scheidt’)? Joseph Smith heeft er iets op gevonden: deze mensen zullen nooit verder komen dan de engelen en zullen geen goden worden. Het huwelijk is bij de Mormonen dus een verlossingsinstituut voor de eeuwigheid geworden.

God is een mens
‘Daarom weten wij, dat de Vader en de Zoon in vorm en gedaante volmaakte mensen zijn…’ Joseph Smith heeft deze openbaring gehad. De Vader en de Zoon hebben vlees en beenderen, de Heilige Geest niet. Bewijzen uit de Bijbel zoekt men dat Adam op God geleek, dat God tot Mozes sprak gelijk iemand spreekt met zijn vriend, dat Christus zegt dat ‘wie Mij gezien heeft, die heeft de Vader gezien’. Niet de Bijbel, maar Joseph Smith heeft dus het laatste gezag. God is voor de Mormonen ook niet de Schepper, maar de Organisator. Het leven, de mens is eeuwig en niet geschapen. Gods alomtegenwoordigheid belijden ze ook niet. Alleen met Zijn Geest, Zijn gedachten, kan God overal doordringen en er zijn voor Hem ook grote verplaatsingsmogelijkheden.


Pijnlijke conclusie: niet dezelfde God!
In hun heilige boeken wordt gesproken over Goden. Joseph Smith had namelijk ontdekt dat voor het woord God in het Hebreeuws een meervoudsvorm gebruikt wordt. Echter, zelfs de meest vrijzinnige vertaler twijfelt er niet aan dat dit een enkelvoudige betekenis heeft. Men wil in het midden laten of er één God of meerdere Goden zijn. Het Mormonisme beweert ook dat God een loopbaan heeft van een eeuwige cirkelgang, de gehele natuur werkt volgens het beginsel van vooruitgang en ontwikkeling. We moeten dus over een God in wording spreken. De mens is een God in kiemtoestand en moet dus ook God worden. God was eens, wat wij nu zijn; en wij zullen eens zijn, wat Hij nu is. Geloven christenen en Mormonen in dezelfde God? Ik dacht het niet! Met pijn in het hart: nee!

Christus’ verschijning in Amerika
Het jaartal van Christus’ verschijning in Amerika wist Joseph Smith nauwkeurig aan te geven: het jaar 34. Christus richtte Zich speciaal tot Nephi. De Bergrede vindt hier ook plaats. Dit staat in het boek van Mormon in de King James-vertaling. Wel knap, dat de vertaling van dit gedeelte uit het boek van Mormon, daterend van 600 v.Chr.-400 na Chr., precies dezelfde tekst had als de oude Engelse vertaling van 1611! Tijdens Jezus’ verschijning vond er ook een massale genezing van zieken, die bij Jezus gebracht werden, plaats.

Achter gesloten deuren
Hebben wij nog een tempel nodig in deze tijd? Nee, wij hoeven geen lange reizen meer te maken om bij de tempel van God te komen. Volgens de Mormonen is er wel een tempel, meerderen zelfs. Hier vinden de geheime riten, handelingen, wassingen, formules, gewaden, en inwijdingscultus plaats: achter gesloten deuren. Degene die de geheime inwijding ondergaat, mag er niet over spreken. Het zwijggebod weegt zwaar. Geen wonder dat er allerlei rare verhalen over de rondte doen; dat is een gevolg van de geheimzinnigheid. Degenen die worden ingewijd ondergaan wassingen en zalvingen door leden van hun eigen geslacht. Zij ontvangen over hun blote lijf dan een speciale onderkleding, waarover een bijzonder gewaad wordt aangetrokken. Heel hun lichaam wordt gereinigd en verkwikt, ook de geslachtsdelen. Er bestaat overeenkomst tussen de Mormoonse inwijding en die van de Vrijmetselaars! Is dat verklaarbaar? Jazeker: Joseph Smith is ooit lid geweest van een Loge. Later kwam het tot een volledige breuk. Die geheimzinnigheid is wel raar. Dit was zelfs in het Oude Testament niet zo. In het Oude Testament is ook sprake van handelingen, maar er is hierin grote openheid; ze worden nauwkeurig in de Bijbel beschreven.


Plaatsvervangende doop
De doop vindt plaats op 8-jarige leeftijd en hoeft niet in een tempel te worden bediend, maar gewoon in een kerk. De doop voor de doden moet wel in de tempel plaatsvinden. Voor degenen die in onwetendheid gestorven zijn, kan een plaatsvervangende doop in het heden door nakomelingen of verre verwanten plaatsvinden. Deze doden zijn dus in een soort tussentoestand tussen de hemel en de hel, in een gevangenschap, waaruit zij bevrijd moeten worden. Want moeten al die miljoenen, miljarden mensen die aan het jaartal 1820 voorafgingen verloren gaan? Nee, zeggen de Mormonen. Met behulp van geslachtsregisters, waarbij er een enorme genealogische arbeid verricht wordt, kunnen de voorouders worden opgespoord, zelfs eeuwen terug. De Mormonen brengen hele volken genealogisch in kaart. Fantastisch zijn hun inspanningen op dat gebied.

Een rechtstreekse verbinding met de hemel
Nog op veel en veel grotere schaal zal het verlossingswerk door het dopen voor de doden voortgaan in het komende duizendjarige rijk. Er zal dan een rechtstreekse verbinding met de hemel zijn, een rechtstreeks kanaal, waardoor God rechtstreeks de namen bekend zal maken, van alle mensen van vroegere tijden voor wie er levenden in hun plaats gedoopt moeten worden. Wij zijn geneigd te zeggen: dan haalt God dus alle steken in Zijn breiwerk, die Hij heeft laten vallen, toen de duisternis van de afvallige kerk zonder openbaringen de aarde bedekte, weer op? De Mormonen leren dat er een evangelieverkondiging onder de doden plaats heeft.


Gelukkige zondeval
Als wij aan de zondeval denken, buigen we schaamtevol ons hoofd. De Mormonen heffen er echter een loflied over aan. ‘Geprezen zij de naam van God, want wegens mijn overtredingen zijn mijn ogen geopend, en in dit leven zal ik vreugde hebben’, zo zou Adam gezegd hebben. Eva was ook blij, want ten gevolge van hun overtreding kan ze nakomelingen krijgen. Het grote drama van het paradijs wordt dus bij de Mormonen het grote blijspel! De zondeval is dus slechts een fase in de ontwikkeling van Gods plan der gelukzaligheid. De eerste staat betekent dat wij als mens een vóórbestaan gehad hebben. In deze eerste staat was de mens in den beginne bij God. Hij bestond dus al voordat de wereld werd geschapen. Dat was dus ons voorbestaan als geest. De mens is dus van goddelijke oorsprong en is bestemd om van eeuwigheid tot eeuwigheid te bestaan.

Vrije wil en erfzonde
De mens moet de sterfelijkheid ontvangen, als een geschenk, om sterfelijke mensen te kunnen voortbrengen, hij moet uit vrije wil leren strijden tegen de zonde. De val van de mens is daardoor beslist noodzakelijk als een fase in de ontwikkeling. De mens heeft een vrije wil, ook na de zondeval; wij kunnen goed en kwaad onderscheiden. De zonde is een ingaan tegen de vooruitgang. De vraag klemt nu wel wat er dan nog voor Christus als Verlosser overblijft. Wel mag niet verzwegen worden dat de Mormonen zeggen dat Christus de straf kwam dragen. Hun uitspraken over de verzoening door Christus komt dicht bij hoe wij erover denken. Ook horen we over berouw dat aan de vergeving der zonden voorafgaat. Hoe zit het met de erfzonde? ‘Tot op zekere hoogte zijn kinderen door hun geboorte erfgenamen van de goede of slechte aard van hun ouders; wij erkennen de factoren der erfelijkheid. Goede en slechte neigingen, zegeningen en vloeken, gaan van geslacht op geslacht over’. Kleine kinderen zijn gezond, want zij zijn niet in staat om zonde te begaan. Het valt op dat er steeds gesproken wordt over de verzoening als wegnemen van de gevolgen van de zonde, en veel minder over verzoening van de zondaar met de heilige God.


De Heilige Geest verlaagd
In het boek van Mormon wordt fel uitgevaren tegen aanhangers van de kinderdoop. Deze mensen moeten, zolang zij zulke gedachten koesteren, naar de hel verwezen worden. De mens, de goede mens, die ondanks de zondeval toch ergens van binnen goed en gaaf is gebleven, met zijn vrije wil en zijn vrije keus, komt bij de Mormonen steeds weer om de hoek kijken. De Heilige Geest is slechts iemand die Zijn invloed kan doen gelden door straling. Hij wordt verlaagd tot een begrensd wezen. Hier ligt een scherpe scheidslijn met het klassieke christendom; de drie-eenheid wordt niet meer beleden!

Het nieuwe Jeruzalem in Amerika
Israël heeft een nieuwe toekomst gekregen in het nieuwe beloofde land: Amerika. Sion zal dus ook daar worden gebouwd. De Mormonen geloven ook in een nieuwe toekomst voor Israël. Ze geloven dat de Joden weer in hun eigen land vergaderd zullen worden. De Joden (Juda) en Israël (de Mormonen in Amerika) zullen samen met de verloren stammen die terugkeren, één machtig volk worden. Er zullen twee centra zijn: Jeruzalem en Sion (het nieuwe Jeruzalem in Amerika). Dit zal niet zijn Salt Lake City, maar Independence, bij Kansas City, in Missouri! Deze plaats is tenminste door Joseph Smith aangewezen, en die heeft het laatste woord. H.J. Spier zegt heel treffend, terugblikkend op het bijbelgebruik van de Mormonen: ‘Och mensen, wat eindeloos vermoeiend om de dingen zo uit elkaar te halen, terwijl het in de Bijbel, met zijn eenvoud van de waarheid precies hetzelfde is!’


Eerste en tweede opstanding
Wat betekent de belijdenis ‘dat Christus persoonlijk op de aarde zal regeren, en dat de aarde zal worden vernieuwd en haar paradijselijke heerlijkheid zal ontvangen’? Er zal een tijdperk van de sabbat zijn. De verandering van sterfelijkheid in onsterfelijkheid zal plaatsvinden: de eerste opstanding. Dit is bestemd voor de rechtvaardigen, de Mormonen in de eerste plaats, de kinderen die in onschuld gestorven zijn en de rechtvaardigen uit de heidenen die eenvoudig geen kennis hadden van het heil waarnaar ze wel zochten. Bij deze opstanding zal het priesterschap door God aan Joseph Smith weer teruggegeven worden. Bij de tweede opstanding zullen de onrechtvaardigen opstaan. De reinen van hart zullen niet alleen God zien, ze zullen het ook zijn. Er zijn drie trappen van glorie: celestiale (hemelse), terrestiale (aardse) en telestiale (laatste) heerlijkheid.

Welvaartsprogramma
Het welvaartsprogramma van de Mormonen is van enorm belang en verdient onze bewondering. Men gaat uit van de gedachte dat iemand die geen werk heeft of door andere omstandigheden gebrek heeft, ook in geestelijk opzicht schade lijdt en geremd is. Deze moet niet geholpen worden, hij moet weer aan het werk! De Mormonen houden zich intensief met elkaars materiële omstandigheden in. Voor werkgelegenheid wordt gezorgd, doordat de kerk over vele boerderijen beschikt, ook over vele zaken, zoals fabrieken. Producten worden op grote schaal uitgewisseld en geruild. Onder het motto ‘gooi het niet weg, spaar het!’ heeft men een industrie opgebouwd voor gehandicapten, waar men gebruikte voorwerpen repareert, opknapt of er iets anders van maakt. Hoe komt het dat de Mormoonse kerk zo rijk is? Ieder lid moet tienden geven, en ook vastengaven (doordat men elke eerste zondag van de maand twee maaltijden niet gebruikt). Op deze manier wil men werkelijk een familiegemeenschap vormen. Oorspronkelijk hebben Joseph Smith en Brigham Young een soort communistische heilstaat gewild, waarin alle bezittingen van de leden aan de kerk zouden worden opgedragen, gewijd.


Bewondering voor ze
Wat raar is bij de Mormonen is dat in het boek van Mormon de christelijke jaartelling al wordt gehanteerd! Deze werd pas in 525 uitgedacht en in de 15e eeuw algemeen ingevoerd. Ook weten we nu dat het jaar 0 niet precies het geboortejaar van Christus is geweest. Kennelijk heeft het boek van Mormon deze fout ook gemaak… Wat moeten we nu zeggen van de Mormonen? De tijd is voorbij dat ze uitgelachen worden. Ze hebben teveel gepresteerd en bewezen dat niet alleen datgene wat zij in Utah opgebouwd hebben bewondering verdient, maar ook hun levenswijze. De Mormonen mogen niet onderschat worden. Ongelooflijk wat er tot stand is gebracht na de laffe moord op Joseph Smith en de trek naar het Westen onder leiding van Brigham Young. Ze hebben de wildernis laten bloeien als een roos, de woestijn veranderd in een heerlijke tuin. Hun scholen zijn zeer goed; het percentage intellectuelen onder hen is heel hoog. Ze hebben een blijde levensopvatting, ze hebben veel meer te bieden dan bijvoorbeeld de Jehova’s Getuigen. Er komt weinig afval voor onder de Mormonen, omdat hun opvoeding gewoonweg te grondig is.

De rijke jongeling
Wat we ook nog moeten zeggen: er is onderzoek gedaan naar de jeugd van Joseph Smith, en wat blijkt? Ook toen al had hij veel fantasie en een voorliefde voor schatgraverij met geheimzinnige kijkstenen. Wij moeten blijven vasthouden: de God van de Mormonen is niet de God van de Bijbel. Het is een dodelijke misleiding de suggestie te wekken alsof zij hetzelfde evangelie prediken. Eerlijkheidshalve moet gezegd worden, dat zij zichzelf ook van deze suggestie verwijderen. Misschien moeten we de Mormonen zien als de rijke jongeling, waarvan staat dat Jezus hem liefhad. We hebben sympathie voor de Mormonen, maar we roepen hen op hun Mormoonse rijkdom vaarwel te zeggen en Jezus te volgen, zoals Hij tot ons komt in Zijn Woord.


Gepubliceerd in maart 2008