Spurgeons Metropolitan Tabernacle nu

De Metropolitan Tabernacle, in de volksmond de ‘Tab’ genoemd, ligt aan de rotonde Elephant & Castle, net buiten het centrum van Londen. De metrolijnen Bakerloo en Northern Line stoppen er om de hoek. Aan de buitenkant is er weinig veranderd sinds de tijd van Spurgeon. Na twee keer verwoest te zijn, is de Tabernacle opnieuw gerestaureerd in oude stijl.

Kende de baptistengemeente direct na de Tweede Wereldoorlog nog slechts dertig leden, onder de bediening van dr. Peter Masters (1970 tot heden) groeide de kerk uit tot ongeveer 800 leden (gegevens 2001), waaronder een groot deel voormalig Afrikanen en Aziaten. Naast Masters en zijn drie assistent-pastors telt de Metropolitan Tabernacle nog acht fulltime werkers. De Tabernacle, met 1300 zitplaatsen, een geestelijk tehuis in een wereldstad. Op de 8 miljoen inwoners is nog slechts één procent christen.

De gehechtheid aan een uiterst sobere liturgie, om de Woordverkondiging de centrale plaats in de diensten te geven, combineren Masters en zijn ouderlingen met een opvallende progressiviteit in het uitdragen van de bijbelse boodschap en het werven van buitenkerkelijken.

Wervend
Peter Masters begon weer te werken zoals Spurgeon dat deed. Deze gemeente heeft altijd bijbelgetrouwe voorgangers gehad, maar het missionaire karakter was verdwenen. Terwijl het echte calvinisme evangeliserend van aard is. “Er zijn in dit land heel veel passieve calvinisten, die hun overtuiging voor zichzelf houden. Die gemeenten zie je steeds kleiner worden.”

Een belangrijk punt is de geestelijke zorg voor nieuwkomers en gasten, afkomstig uit alle werelddelen. “We noteren de adresgegevens van bezoekers en gaan daarmee na of ze blijven komen. Niet om hun doen en laten te controleren, maar om hen zo nodig te kunnen helpen.”

Een van de belangrijkste activiteiten op de zondagmiddag is de zondagsschool – de grootste van Londen. Die stamt nog uit de tijd van Spurgeon. Op drie plaatsen in Londen wordt nu vanuit de Tab zondagsschool gehouden, waarbij zo’n 800 kinderen bereikt worden. Ongeveer honderd vrijwilligers trekken er dan op uit om de onkerkelijke kinderen uit de (achterstands)buurt op te halen voor de zondagsschool. De wijk waarin de kerk staat, is een grauwe buurt met sombere, grijze flats.

Bruisend
De Tabernacle bruist van de activiteiten. Iedere zondagochtend gaan om tien uur de deuren open. Dat loopt door tot halverwege de avond. De Tabernacle stroomt tegen elf uur helemaal vol. Zoals gebruikelijk bij Engelse diensten is de eerste morgendienst bedoeld vooral bedoeld voor eigen leden. De avonddienst, die om half zeven begint, heeft een meer evangelisatorische inhoud. Aan buitenstaanders wordt altijd geadviseerd deze avonddienst te nemen. Gelezen wordt in de King James-vertaling. Na de dienst, die ruim een uur duurt (de ochtenddienst duurt iets langer), kunnen gemeenteleden een kort bezoek brengen aan de predikant voor vragen of pastoraal advies. Enkelen maken daarvan gebruik. Het lijkt wel de wachtkamer bij de dokter…

Ook doordeweeks heeft de Metropolitan Tabernacle een gevuld programma. Maandagavond is er de wekelijkse gebedssamenkomst, dinsdagavond de catechese voor meisjes, woensdagavond bijbelstudie voor gemeenteleden en belangstellenden, donderdagavond de gebedssamenkomst voor doven, vrijdag de bijeenkomsten voor kinderen, tieners en de catechese voor de jongens, zaterdagmiddag de bijbelstudie voor de Chinezen en de evangelisatiedienst voor doven, op zaterdagavond de bijeenkomst voor studenten.

Calvinistisch
Dr. Masters noemt zichzelf reformed baptist. De belijdenis die de kerk onderschrijft, de Confessie van 1689, is calvinistisch van inhoud. De Tabernacle is een onafhankelijke gemeente zonder contacten met andere baptistische organisaties. Instemming met de kern van het calvinisme, de zogenaamde five points of calvinism, is voor de voorgangers van de Metropolitan Tabernacle een voorwaarde voor samenwerking met andere kerken en christenen. Zaken van de tweede orde, zoals het doopstandpunt en de visie op de kerkregering, hoeven geen verhindering te vormen.

Het opwekken van en inspelen op emoties door muziek beschouwt men in de Metropolitan Tabernacle als een uitermate gevaarlijke bezigheid. “Als in de kerk de muziek van de wereld is te horen, zit er iets fundamenteel mis.” Men verafschuwt ‘hypes’ als worship (het zingen van moderne aanbiddingsliederen) die in veel Engelse kerken opgang vinden. “Wij willen niet het geluid en de ritmes van de buitenwereld toelaten tot de kerk. Onze aanbidding vindt plaats in het denken, in woorden. Al die moderne liederen haken in op gevoelens.” Het treurige van de nadruk op charismatische uitingen is dat “echte christenen erdoor worden teruggebracht naar een heel laag niveau van beleving”.

Over de Alpha-cursus is Peter Masters heel kritisch: “Alpha is door talloze kerken enthousiast ontvangen als een methode van evangelisatie. Veel predikanten hebben echter hun ernstige bezorgdheid uitgesproken over een waarneembare verdraaiing van het onderwijs over het Evangelie. Alpha komt zeker van dezelfde stal als de Toronto-zegen en brengt deelnemers zeer snel een charismatische visie op de Schrift bij. De methode en de inhoud van de Alpha-cursus vertegenwoordigen een radicaal andere benadering van het Evangelie dan die evangelicalen in het verleden hebben toegepast. Het verschil is zo groot en het mondt uit in een zo alarmerende nieuwe richting, dat scherpzinnige christenen de cursus met grote voorzichtigheid moeten beoordelen. Elke waarschuwing loopt het risico van onbegrip in de hedendaagse super-vredelievende cultuur. Maar het doel daarvan is om ons in ons getuigenis tot een verloren wereld, dicht bij de bijbelse methoden te houden.”

Onderwijs
De Tabernacle is meer dan een gebouw waarin erediensten worden gehouden. Verschillende andere activiteiten worden er georganiseerd. Bekend is onder meer het London Reformed Baptist Seminary. Maandelijks worden op zaterdag colleges gegeven door predikanten wereldwijd.

In de eerste week van juli wordt steevast de driedaagse School of Theology gehouden. De conferentie trekt zon duizend bezoekers, afkomstig uit heel Europa, sommige zelfs van andere continenten. Daarmee is het de grootste gereformeerde conferentie van Engeland.

Met Spurgeon’s College, de voortzetting van het door Spurgeon opgezette Pastors College, heeft de Metropolitan Tabernacle Baptist Church al een eeuw geen contact meer. Spurgeon brak aan het einde van zijn leven met de Unie van Baptistengemeenten, vanwege de toenemende acceptatie van Bijbelkritiek. De gemeente is daarna altijd onafhankelijk gebleven. Spurgeon’s College keerde al vrij snel weer terug naar de Baptisten Unie. Daaronder vallen naast gemeenten waarmee de Tab zich verbonden weet heel veel andere gemeenten die zijn beïnvloed door de charismatische of de oecumenische beweging. Onder de theologische scholen van de Baptisten Unie behoort Spurgeon’s College overigens tot de betere.

Nederland
Reformatorische scholen uit Nederland komen regelmatig op bezoek. Vanuit Nederland wordt ook meegeluisterd met de Tabernacle in Londen. “Wie er eens was, vergeet nooit meer de indrukwekkende zang uit de mond van Europeanen, Amerikanen, Afrikanen, Aziaten. En de verkondiging van de Engelse baptistenpredikant: rustig, breed en diep”, aldus RD-journalist Huib de Vries.

Met dank aan Digibron.nl en ND.nl