Subjectiviteit en de wil van God (John MacArthur)

Reckless Faith (John MacArthur)Hoe versta ik de wil van God bij het maken van keuzes? Moet ik dan te rade gaan bij mijn gevoel of innerlijke stemmen die ik denk te horen? Je hoort charismatische christenen vaak zeggen: God heeft tot mij gezegd… Dat keuren wij natuurlijk af. Maar is dit soort subjectivisme ook niet binnengedrongen in de gereformeerde gezindte? In de vorm van: je moet wel persoonlijk door de Heere geroepen zijn als je bijvoorbeeld gekozen bent tot ouderling of diaken. Of: je krijgt een ‘tekst’.

Sola Scriptura
Het zou wel eens kunnen zijn dat we verder bij het Sola Scriptura-principe vandaan zijn als we zelf denken. Schokkend vind ik het als ik zie hoe er aan de onfeilbaarheid van de Bijbel geknaagd wordt door gereformeerde theologen, vooral als het gaat om passages die indruisen tegen de hedendaagse cultuur. Maar onbewust doen wij mijns inziens ook af aan Sola Scriptura als we de Bijbel niet op de eerst en enige plaats stellen, maar ook plaats inruimen voor iets los van de Schriften.

Zuivere leer
John MacArthur heeft in zijn boek Reckless faith (1994) interessante en goede dingen gezegd over het thema ‘Subjectiviteit en de wil van God’. Ik wil de zaken die hier naar voren komen hieronder weergeven. Dit boek (je kunt het vertalen met Roekeloos geloof) met als ondertitel ‘When the Church Loses Its Will to Discern’ gaat over stromingen binnen de kerk die niet vasthouden aan de zuivere leer (doctrine) en daardoor aan alle kanten (dreigen te) gaan dwalen. Denk aan de Charismatische beweging binnen de evangelicale wereld. Ook bekritiseert MacArthur het compromis in het document Evangelicals and Catholics Together, o.a. ondertekend door J.I. Packer.

Canon gesloten
Spreekt God direct tot mensen, los van de Schrift? In de kerkgeschiedenis vind je meerdere voorbeelden van mensen die hierin geloofden. Maar zulke ‘profeten’ waren (of: werden!) zonder uitzondering niet zuiver in hun leer. Het was kortom een ingang voor ketterij. Dat gelovigen in onze tijd hun heil zoeken in dromen, visioenen en subjectieve indrukken, heeft alles te maken met een negeren van Gods objectieve openbaring in Zijn Woord. Alsof de Bijbel niet genoeg zou zijn. Maar de Bijbel ís absoluut genoeg (sufficient). De canon is gesloten.

Goddelijke leiding
Maar ook mensen die geloven dat de canon gesloten is en de profetie is opgehouden vallen soms in deze valkuil, als ze zeggen: “God heeft me geroepen naar het zendingsveld” of “God leidde me tot een bepaalde keuze”. Welke serieuze christen zegt zoiets niet wel eens? Maar is dit een bijbelse manier van spreken? Nee, het is niet wijs om goddelijke leiding te zoeken via subjectieve indrukken. Nergens moedigt de Bijbel ons aan om Gods wil te proberen onderscheiden op zo’n manier. Deze manier van keuze-maken kan leiden tot verwarring, teleurstelling, frustratie en soms geestelijke tragedie.

Edwards en Whitefield
Tijdens de Great Awakening in het 18e-eeuwse Amerika speelden deze vragen ook. Er was een theologisch debat tussen Jonathan Edwards en George Whitefield waarbij eerstgenoemde veel huiveriger was voor subjectieve impulsen als leidingen van de Heilige Geest dan de ander. Whitefield trok later bij, toen hij erachter kwam dat hij het mis had gehad. Toen zijn vrouw hun eerste kind verwachtte, profeteerde hij dat het een zoon zou zijn en dat hij een Evangelieprediker zou worden. Het kind was inderdaad een jongen, maar hij stierf na 4 maanden. Whitefield bleef daarna kinderloos. In 1745 erkende en waarschuwde hij: “Many good souls mistook fancy for faith, and imagination for revelation”.

Objectieve richtlijnen
MacArthur erkent dat wellicht de meeste christenen geloven dat God subjectieve ingevingen gebruikt om gelovigen te leiden in het maken van beslissingen. Maar de Bijbel leert ons dit dus niet. Verkeerde beslissingen kunnen van het leven een ramp maken. Hoe moeten we dan wél bepalen wat de wil van God is? De Heilige Schrift geeft ons objectieve richtlijnen. Samenvattend kunnen we zeggen:

– Het is Gods wil dat we zalig worden (2 Petr. 3:9)
– Het is Gods wil dat we vervuld zijn met de Heilige Geest (Ef. 5:17-18)
– Het is Gods wil dat we geheiligd worden (1 Thess. 4:3)
– Het is Gods wil dat we onderdanig zijn (1 Petr. 2:13-15)
– Het is Gods wil dat we lijden (Fil. 1:29)

Als al deze objectieve aspecten werkelijkheid zijn in ons leven, hoeven we niet te tobben over de beslissingen die we moeten nemen. Zo lang iets niet ingaat tegen wat de Schrift uitdrukkelijk ge- of verbiedt, zijn we vrij om te kiezen wat we willen. Boven alles moeten we dus de bijbelse wijsheid gebruiken in de keuzen die we maken. Die wijsheid moeten we toepassen op al onze beslissingen. Niet wat goed voelt moet de doorslag geven, maar bijbelse principes.

Dit betekent ook dat we de objectieve waarheid van Gods Woord niet kwijtraken. Als we geleid willen worden door subjectieve dingen, Gideon bijvoorbeeld na willen doen door een speciaal wonderteken te vragen, komen we gemakkelijk in de problemen. En als we daarop onze keuzes baseren, komen we in de buurt van een roekeloos geloof.

Bijbelstudie
Wanneer kunnen we eigenlijk weten of indrukken (impressions) van God komen of van Satan, menselijke emoties, je hormonen, de fantasieën van een overactieve verbeelding of wat anders? Het wordt wel heel ingewikkeld! Maar belangrijker dan dat is het feit dat de Bijbel nergens gebiedt om te luisteren naar een innerlijke stem. Wij worden ertoe aangespoord om Gods geboden te houden, de Schriften te bestuderen en te mediteren. En op die manier wijsheid en onderscheidingsvermogen te krijgen.

Daartegenover worden we gewaarschuwd voor ons slechte, bedrieglijke en misleidende hart. Dit zou ons heel terughoudend moeten maken om te luisteren naar boodschappen die uit onszelf opkomen. Iemand heeft gezegd: “When we lift our inner impressions to the level of divine revelation, we are flirting with divination (=waarzeggerij)”. Als objectieve criteria terzijde worden geschoven, is het onmogelijk te weten wat waarheid en leugen is.

Zekerder
De Bijbel laat er geen gras over groeien: “Wij hebben het profetische woord, dat zeer vast is (je kunt ook vertalen: dat zekerder is), en gij doet wel, dat gij daarop acht hebt” (2 Petr. 1:21). Petrus zegt dit na zijn terugblik op de verheerlijking van de Heere Jezus op de berg, waar hij de stem van God de Vader heeft gehoord. Petrus zegt nu niet dat zijn ooggetuige-zijn het Woord zekerder maakt. Hij zegt dat het geschreven Woord van God zekerder (more sure) is dan zijn eigen ervaring. Ook al was het écht gebeurd, het was geen droom of visioen.

Jonathan Edwards schreef tijdens de Great Awakening: “Waarom kunnen we niet tevreden zijn met het heilige, pure Woord van God, die we hebben in zo’n overvloed en duidelijkheid?” Salomo zei: “Als je roept om het verstand, je stem laat klinken om inzicht, als je het zoekt als zilver, het naspeurt als verborgen schatten, dan zul je de vreze des HEEREN begrijpen, de kennis van God vinden. De HEERE geeft immers wijsheid, uit Zijn mond komen kennis en inzicht” (Spreuken 2:3-6).

Advertenties