Uw koninkrijk kome

n.a.v. Michelle Goldberg, Uw koninkrijk kome. De opkomst van het christelijk nationalisme in de VS, Kampen 2006

Woord vooraf – Ik ben me ervan bewust dat de auteur van dit boek vooral op een negatieve manier naar de evangelicale christenen in Amerika kijkt. Houd hier rekening mee bij het lezen van dit artikel; beschouw het als een samenvatting van het boek. Hiermee is het laatste woord dus nog niet gezegd. Ik ben niet goed genoeg thuis in deze materie om zelf een afgewogen oordeel te vormen.

Generation Joshua: republikeins voetvolk
Michael Farris, stichter en president van het evangelicale Patrick Henry College spreekt over ‘Generation Joshua’ als hij het heeft over leerlingen die thuisonderwijs krijgen. Jozua was leider bij de verovering van het Beloofde Land. Zo zal Amerika weer voor Christus gewonnen moeten worden en daarom worden de kinderen van gelovige ouders van de openbare scholen afgehouden om ze zelf christelijk op te voeden. De ouders die hun kinderen ‘verbergen’ voor de ‘goddeloze scholen’ worden aangeduid met de ‘Generation Moses’. Farris wil een culturele revolutie. Ouders die hun (tien) kinderen thuisonderwijs hebben gegeven, zijn Tim LaHaye en zijn vrouw Beverly. Maar zij waren één van de eersten. Het was in veel staten helemaal niet toegestaan. Dankzij Farris’ activisme is het nu een wettelijk recht in elke staat geworden. Er worden momenteel tussen de 1 en 2 miljoen kinderen thuis lesgegeven.

Strijd tussen goed en kwaad
De invloed is al merkbaar. Patrick Henry College bestaat vooral uit zulke jongeren. Het PHC levert 7 procent van alle stagiaires in het Witte Huis van George W. Bush. Evangelicale kinderen worden opgeleid tot republikeins voetvolk. Dit evangelicale christendom heeft een antwoord op elk probleem. Maar omdat het Amerikaanse volk nog niet zo ver is, moeten de christelijke ideeën in eerste instantie worden vertaald in seculiere terminologie. In plaats van te zeggen: ‘De Bijbel zegt dit’ of ‘God zegt duidelijk dat het niet mag’, spreken ze in het openbaar woorden die aanvaardbaar klinken voor de andere partij. Thuisopgeleide scholieren zullen in de volgende generatie sterk vertegenwoordigd zijn in de hoogste lagen van het leiderschap en de macht. Politieke kwesties zijn te herleiden tot de twee wereldbeschouwingen. Elk politiek vraagstuk is zo een strijd tussen goed en kwaad.



Tijd van afval
De geschiedenisboeken beschrijven een Amerika dat werd gesticht als een christelijke natie die van koers is geraakt door toedoen van godslasterlijke liberalen die het nationaal erfgoed verkwanseld hebben. Alle evangelicale organisaties zijn op een complexe wijze met elkaar verbonden, waardoor een beweging is ontstaan die buitengewoon gedisciplineerd is. De grote universiteiten, die ooit het christendom zagen als de wortel van alle kennis, keerden zich af van de Bijbel. Met de New Deal van Roosevelt kwam het socialisme naar Amerika en begon een proces waarin de staat de kerk verdrong als het baken van sociale zorg en zekerheid. Na de Tweede Wereldoorlog werd het nog erger: kinderen keerden zich tegen hun ouders en vrouwen kwamen in opstand tegen hun echtgenoten. Bovendien regeerden hedonisme, losbandigheid en kwam homoseksualiteit op. 11 september 2001 was het werk van moslims, maar dat kwam doordat het land verzwakt werd door de morele onverschilligheid.

Voor family, faith and flag
Een grote groep gelovigen is te mobiliseren met een beroep op family, faith and flag. De evangelicalen hebben een sterke invloed op de Republikeinse partij gekregen. Door de oververtegenwoordiging van de minder bevolkingsrijke staten hebben de vooral conservatieve staten een meer dan evenredige machtspositie in het Congres verworven. In 2004 waren 42 van de 100 senatoren voor honderd procent evangelicaal in de belangrijkste politieke kwesties. In 1981 richtte onder andere Tim LaHaye de Council for National Policy (CNP) op. Deze organisatie en anderen van die soort zijn een regelrechte nachtmerrie voor de liberalen. Ze komt een aantal keer per jaar in het geheim bijeen en brengt alle belangrijke evangelicale activisten, republikeinse politici en rijke donoren bijeen om plannen te smeden om Amerika verder naar rechts te laten opschuiven. George W. Bush heeft geweigerd een toespraak die hij in 1999 voor deze raad hield openbaar te maken. Dick Cheney en Donald Rumsfeld wonen regelmatig deze bijeenkomsten bij.



Dominionisme
Toen onder Reagan de evangelicalen toch weinig invloed kregen, verlegde de beweging het accent naar de basis: men concentreerde zich op de lokale politiek. Stap voor stap namen ze vervolgens de Republikeinse Partij over. Pat Robertsons boek The New World Order beschuldigde ‘kosmopolitische, liberale, seculiere Joden’ van de ‘aanval op het christendom’. Hij ziet dus allemaal samenzweringen, waardoor liberalen de natie ten onder helpen ten gunste van een wereldregering en internationale gerechtshoven. Pat Robertson droeg ook bij aan de opkomst van het dominionisme, de leer dat christenen een van God gegeven recht hebben om te heersen. Dominionisme is afgeleid van een theocratische stroming die ‘christelijk reconstructionisme’ wordt genoemd. Deze beweging wil de Amerikaanse burgerlijke wet vervangen door de oudtestamentische wet van de Bijbel. Dominionistische theologen leggen grote nadruk op Genesis 1:26 en 27, waar God Adam de opdracht geeft om te heersen over de levende en de niet-levende schepselen. Gelovigen kunnen zich op de rechten van Adam beroepen. Christenen zijn de ware erfgenamen en behoeders van deze wereld.

Politieke oorlogsvoering
Reconstructionistische theorie vraagt om een heimelijke strategie om de politiek en de cultuur te kerstenen. De Christian Coalition specialiseerde zich op politieke oorlogsvoering. Ze trainden activisten en kandidaten op lokaal politiek niveau. Wezenlijk is dat kandidaten geleerd wordt niet te spreken over de religieuze agenda voordat ze waren verkozen. Aan de aanhangers werd in verkiezingsgidsen, die werden verspreid in evangelicale kerken, verteld wie de lokale kandidaten voor de Christian Coalition waren. Het grote publiek wist meestal van niets. Bijna de helft van de gedelegeerden bij de partijconventie in 1992 bestond uit evangelicalen. Men nam de motie aan om abortus in alle gevallen te verbieden.



‘Vervolging’
Niemand heeft zoveel betekend voor het christelijk nationalisme als George W. Bush. Christelijk-nationalistische boeken en video’s bejubelden de vroomheid van de president. ‘Niemand brengt meer tijd op zijn knieeën door dan George W. Bush’. Toch zijn de christelijke nationalisten nog niet tevreden. Steeds luider roept men dat christenen worden onderdrukt. Het refrein dat christenen onder vuur liggen schept een voortdurend crisisgevoel bij de aanhang van de beweging. Het is heel gewoon te spreken van ‘vervolging’. Christelijk rechts heeft een vijand nodig. Er zijn er die serieus bang zijn dat de Amerikaanse regering de christenen op een dag zal arresteren en executeren. Christenen verlangen naar een christelijke gemeenschap, niet als een subcultuur, maar als dé cultuur. Verontwaardigd is men vanwege het weren van de kerststal uit de publieke ruimte.

De Tien Geboden
Roy Moore is een held geworden voor hen die van Amerika weer een christelijke natie willen maken. Het ging om de symbolische strijd over de Tien Geboden. Op 13 november 2003 werd hij uit zijn ambt gezet als opperrechter van het Hooggerechtshof in Alabama, nadat hij geweigerd had om gehoor te geven aan een gerechtelijk bevel om het 2,6 ton zware monument voor de Tien Geboden dat hij in het gerechtsgebouw had opgericht, te verwijderen. Moore omschreef homoseksualiteit als ‘weerzinwekkend, immoreel, verwerpelijk, een misdaad tegen de natuur en een overtreding van de wetten van de natuur en de God van de natuur.’ Moore, die zijn zittingen altijd opende met gebed, werd een martelaar. Hij had het monument heimelijk in een nacht opgericht. Nadat de Tien Geboden waren verwijderd, maakte een groep gepensioneerde mannen uit Texas, die zichzelf de American Veterans in Domestic Defense noemden, een rondreis met het monument (‘Roy’s Rock’) door heel het land.



Amerika steeds christelijker
Juridische ontwikkelingen in de verhouding van kerk en staat, die door liberalen en secularisten worden beschouwd als een vooruitgang, worden door evangelicaal rechts gezien als een tirannieke onderdrukking van Amerika’s christelijke karakter. John Ashcroft verklaarde dat Amerika geen andere koning heeft dan Jezus. Religieus rechts heeft niet alleen de homoseksuelen beroofd van hun rechten en de wetenschap van haar gezag, maar ook honderden miljoenen dollars door de faith-based initiative van Bush naar christelijke organisaties doen stromen. De scheiding van kerk en staat zien ze als een mythe. Een liberale historicus zegt echter: ‘Ze (de Founding Fathers) ontwierpen een godloze federale constitutionele structuur, die werd ondermijnd toen God zijn intrede deed: in 1863 op de Amerikaanse dollar, vervolgens bij de nationale postdienst in 1912 (toen de post niet langer bezorgd mocht worden op zondag) en ten slotte in de Pledge of Allegiance in 1954 (toen de woorden ‘onder God’ werden toegevoegd).’

Ik beloof trouw aan de vlag van de Verenigde Staten en de republiek waarvoor hij staat, één natie onder God, onafscheidelijk, met vrijheid en rechtvaardigheid voor allen.

Christendom aan de macht
Bush vertelde in 2005 dat hij niet kon inzien hoe je president kunt zijn zonder een relatie met God. De eerste woorden die een medewerker in het Witte Huis onder Bush hoorde was: ‘We hebben je gemist bij de bijbelstudie’. Bush heeft de neiging om in evangelicale codetaal te spreken, met zinswendingen die alleen ingewijden herkennen als verwijzingen naar de Bijbel. Overal in het land worden massabijeenkomsten georganiseerd waarin militaire uniformen aantrekken en plechtig beloven om het christendom aan de macht te helpen. De menigte telt altijd opvallend veel jongeren en gezinnen met jonge kinderen.

Post- en premillenniaristen
Roy Moore en Rick Scarborough zijn baptisten, D. James Kennedy een presbyteriaan. Allen hangen de dominionistische theologie aan die stelt dat godvrezende mannen de verantwoordelijkheid hebben om de tweede komst van Christus voor te bereiden door de heerschappij in elk aspect van de samenleving over te nemen. Reconstructionisme is een postmillenniaristische theologie, wat betekent dat men gelooft dat Jezus niet terugkeert voordat christenen een duizendjarig rijk op aarde realiseren. Ze willen niet wachten, maar zelf het koninkrijk opbouwen. De meeste Amerikaanse evangelicale christenen zijn echter premillenniaristen. Zij geloven dat de gelovigen ten tijde van Christus’ wederkomst zullen worden vergaderd in de hemel, zodat ze gespaard blijven voor het leed dat de ongelovigen moeten ondergaan. Belangrijke namen hierbij zijn Francis Schaeffer (die L’Abri in de Zwisterse Alpen stichtte), Jerry Jenkins en Tim LaHaye. Men herleidt de misstanden in de wereld tot het humanisme, dat de Verenigde Naties, het onderwijs, de televisie en andere belangrijke terreinen beheerst. Men heeft een volledig politiek programma, inclusief een ‘bijbels correcte’ visie op het gebied van belastingwetgeving (een uniform tarief).

James Kennedy (overleden op 5 september 2007)
Ze beweren dat het secularisme zelf ook een religie is en dat die religie hun op een oneerlijke manier wordt opgedrongen. ‘Christenen hebben een verplichting, een mandaat, een opdracht, een heilige verantwoordelijkheid om het land terug te eisen voor Jezus Christus (…) We zijn uit op heerschappij.’ Het mediaconcern Coral Ridge Ministries van D. James Kennedy is invloedrijk. Hoewel deze man (zijn stijl is gepolijster en soberder) niet zo bekend is, is hij bijna net zo invloedrijk als Falwell en LaHaye. Zijn televisieprogramma’s worden op 600 televisiestations uitgezonden, zijn radioprogramma’s op 700 radiostations. Kennedy heeft ook een lobbygroep: het Center for Reclaiming America en het Center for Christian Statemanship. Ook heeft hij het Knox Theological Seminary. Kennedy zegt dat God gelovigen de heerschappij over de aarde heeft gegeven. Het is hun taak om die heerschappij te grijpen. Voor hem is de calvinistische theocratie van het Genève van de 16e eeuw het grote voorbeeld. David Barton populariseerde de christelijk-nationalistische geschiedopvatting. Hij richtte WallBuilders op (naar Nehemia). Hij houdt 400 toespraken per jaar. Hij wil de macht van de federale gerechtshoven aan banden leggen.

Too soft to place a killer
In a well deserved tomb,
But brave enough to kill that child
Before he leaves the womb.
You think that God’s not angry?
This land’s a moral slum!
How much longer will it be
Before His judgement comes?



Homohuwelijk als belangrijkste thema in 2004
De presidentsverkiezingen van 2004 waren een groot succes voor christelijk rechts. Terwijl Bush herkozen werd, maakten referendums in 11 staten ervoor dat homoseksuele relaties onmogelijk werden gemaakt: stuk voor stuk klinkende overwinningen. Voor rechts zijn homoseksuelen de belichaming van decadentie en corruptie. Liberalen vragen zich af hoe het kan dat in 2004, in een tijd van oorlog en economische onzekerheid, miljoenen Amerikanen tot de gedachte kwamen dat er geen kwestie zo belangrijk is als het voorkomen dat homo’s met elkaar trouwen. Nergens wordt dat duidelijker dan in de doorslaggevende staat Ohio: tussen 2000 en 2004 verloor het een kwart van de banen, maar de evangelicale kerken groeiden. Overal langs de kant van de weg zie je neonverlichte kruistekens, op radio hoor je christelijke talkshows, vlakbij Monroe staat een opgerichte borstbeeld van Jezus, gemaakt van piepschuim en glasvezel.

Megakerken vullen een leegte
Megakerken bevinden zich vaak aan de rand van de steden, in nieuwbouwwijken die vrijwel verstoken zijn van openbare ruimte. Er zijn daar nauwelijks pleinen, parken, promenades en voetpaden. Omdat de meest van deze exurbs (slaapstadjes) van elders komt en er weinig plaatsen zijn om elkaar te ontmoeten, vullen megakerken een spiritueel en sociaal gat. Er wordt gegeten, feest gevierd en raad gegeven, er worden vakantiekampen georganiseerd, sportwedstrijden gehouden en dieetclubs opgericht. Bovendien is de kerk in kleine groepen onderverdeeld, zodat men elkaar begeleid. Megakerken zijn vaak ook strak georganiseerde machines van politiek rechts.


Echtelijke noodtoestand
De taal met betrekking tot het homohuwelijk wordt apocalyptischer. De één denkt dat dit ‘de aarde zal vernietigen’, de ander vergelijkt het met de aanval op Pearl Harbor. Men vreest dat als Amerika het homohuwelijk toestaat, het land als Babylon zal worden. Opvallend is dat de staten die Bush won meer moordzaken, illegaliteit, echtscheidingen en tienerzwangerschappen tellen dan de staten die Democratisch stemmen. In 2000 riep de gouverneur van Arkansas ‘een echtelijke noodtoestand’ uit in zijn staat. Hij pleitte voor het halveren van het aantal echtscheidingen binnen tien jaar. Het verschijnsel ‘verbondshuwelijk’ deed zijn intrede: echtparen onderstrepen hun huwelijk door een formulier te ondertekenen waarin het beëindigen van het huwelijk nog moeilijker wordt.

Verhouding met katholieken
Conservatieven controleren nu bijna de gehele federale overheid en hebben een machtige christelijke tegencultuur opgebouwd. Maar ga naar een willekeurige bijeenkomst en je zult spreker na spreker horen praten over de verdrukking van de christenen, over het verlangen om het ‘land weer in bezit te nemen’ en over de noodzaak om nog harder te vechten. ‘Ze overdrijven de kracht van de tekenstander’. In voorgaande eeuwen was het katholicisme de vijand, nu de liberalen. Dat eerste is echter nog niet verdwenen. In de Left Behind-romans van Tim LaHaye en Jerry Jenkins figureert een katholiek kardinaal die deel uitmaakt van de kringen van de antichrist. Veel evangelicale hogescholen laten geen Joden en katholieken toe. De afgelopen decennia is er een opmerkerlijk eenstemmigheid tussen evangelicale christenen en conservatieve katholieken. The Passion of the Christ, van de katholiek Mel Gibson en de nieuwe paus Joseph Ratzinger werden door de evangelicalen goed ontvangen.


Verhouding met de Joden
Op veel plaatsen is de evangelicale cultuur opmerkelijk multicultureel. De megakerken zijn conservatiever dan de gevestigde kerken, maar statistisch diverser. Men werkt hard hun racistische verleden van zich af te schudden. Zwarte pastores nemen vaak een prominente plaats in bij anti-homo-evenementen. Net als racisme is ook openlijk antisemitisme onaanvaardbaar geworden. De invloed van het premillennialistisch dispensationalisme is enorm. Ze geloven dat de terugkeer van de Joden naar Israël en het herstel van de Joods bezit van de Tempelberg een voorwaarde zijn voor de opneming van de uitverkorenen, de Apocalyps en de wederkomst van Christus. Men gelooft in een apocalyptische oorlog in Israël en de gewelddadige dood van de meeste Joden op aarde. Boeken beschrijven tot in detail welke folteringen de Joden moeten ondergaan.

Wel de zonde haten, niet de zondaar
Tim Oldfield zegt: ‘We leven in een tijd waarin een levensstijl die ooit een mentale stoornis was, nu een alternatieve levensstijl wordt genoemd (…) Een gruwel is iets wat walgelijk is.’ Iemand anders: ‘Ik heb niets tegen hen…Gods Woord is tegen hen.’ Nog iemand anders: ‘Christenen moeten het lef hebben dat homoseksualiteit een gruwel is voor God, dat het verkeerd is en dat ons land berouw moet tonen.’ De meeste evangelicalen zijn het erover eens dat je homo’s niet mag haten. Ze haten de zonde, niet de zondaar. Evangelicalen hebben een groot netwerk opgezet met hulpcentra, zelfhulplectuur en seminars die een verandering moet teweegbrengen. Exodus International bijvoorbeeld, een organisatie van ex-homo’s.

Intelligent Design
Met de ontwikkeling van de theorie van Intelligent Design (ID) hebben Darwins tegenstanders een slimme zet gedaan. Het hoofdkwartier van ID is in Seatlle, het Center for Science and Culture (CSC). ID is de erfgenaam van het creationisme. Docenten vermijden de evolutietheorie omdat ze bang zijn voor protesten van fundamentalisten in hun gemeenten. Musea worden terughoudender met Darwin. De CSC maken zich meer zorgen over de filosofische consequenties van de evolutieleer dan over het feit dat deze leer in tegenspraak is met de Bijbel. Men strijdt tegen dogmatische secularisten, die God wanhopig ontkennen, niet ‘open-minded’ zijn en de wetenschappelijke zoektocht naar de waarheid blokkeren. Het gaat het CSC erom dat waarheid niet zonder verwijzing naar het goddelijke kan worden zeker gesteld.



Erfgenaam van het creationisme
Het Hooggerechtshof wees in 1987 een wet uit Louisiana af waarin was bepaald dat de scheppingswetenschap naast de evolutieleer mocht worden onderwezen. Omdat het hof bepaald had dat ‘scheppingswetenschap’ een religieuze leer is, probeerden slimme opponenten van de evolutieleer de centrale gedachten van het creationisme zo om te bouwen dat de religieuze inspiratie verborgen bleef. Zo ontstond de leer van het Intelligent Design. In Pensacola, Florida, is een themapark genaamd Dinosaur Adventure Land, met attracties en tentoonstellingen over de niet al te lang geleden tijd dat mensen en dinosaurussen samen de planeet bevolkten. Over het ontstaan van de Grand Canyon wordt ook nagedacht: The Grand Canyon: A Different View. Dit boek wordt zelfs verkocht in de door de overheid betaalde boekhandel van het Nationale Park Grand Canyon.

Pyrrusoverwinning
Een dialoog is onmogelijk zonder een gedeelde visie op de werkelijkheid: die is er niet, dus verloopt het debat moeizaam. Experts aanvaarden evolutie als een theorie die bijna een feit is, maar Amerikanen hebben dat nooit gedaan. 65 procent vindt dat naast de evolutieleer ook het creationisme moet worden onderwezen. In de jaren twintig kende de strijd een hoogtepunt. Het was een Pyrrusoverwinning voor de creationisten. In 1987 leek voorgoed een einde te komen aan de opmars van de creationisten. Veel fundamentalisten trokken zich na deze nederlaag terug in particuliere scholen en thuisonderwijs, waar het creationisme ongehinderd kon worden onderricht. De beweging Answers in Genesis produceert aan de lopende band boeken, video’s, dvd’s en educatief materiaal. In Cincinatti opende in 2007 Ken Ham een creationistisch museum en planetarium. ‘Ik zie geen probleem om de creationistische visie in scholen te presenteren, aangezien 70 procent van de Amerikanen dat wil. De wet moet democratische wensen weerspiegelen.’


Faith-based initiatives
‘Herstel begint aan het kruis’, zo luidt het motto van Set Free Indeed, een afkickcentrum dat door de overheid wordt gefinancierd in het kader van de faith-based initiatives. Set Free Indeed komt van Joh. 8:36, waar staat dat als de Zoon je heeft vrijgemaakt, je waarlijk vrij bent (‘Whom the Son sets free, is free indeed’). De verschuiving van miljarden dollars belastinggeld van de seculiere naar de geestelijke hulpverlening van religieuze groepen is één van de minst bekende verhalen over het presidentschap van Bush. Kerken nemen zo’n beetje het hele sociale verzorgingsapparaat over dat alle Amerikanen zou moeten beschermen. Deze kerken kunnen sollicitanten weigeren op grond van hun identiteit. Veel geld gaat ook naar religieuze organisaties die evangelisatie en bekering voorop stellen in de hulpverlening. In Florida is de eerste faith-based gevangenis geopend: de Lawtey Correctional Institution.

Geldstromen die Amerika veranderen
Marvin Olasky droomt van een herstel van de morele glorie van de Gilded Age (1876-1914). Hij verlangt terug naar de dagen van vóór de New Deal, toen zondaars hulp konden geweigerd als ze geen berouw toonden. Hij is de man van de compassionate conservatism. George W. Bush schreef een inleiding in een gelijknamig boek. Veel van de subsidies voor op geloof gebaseerde initiatieven zijn zo gestructureerd dat ze de beweging zelfs vaak helpen opbouwen. Deze geldstromen hebben een groot deel van de politieke cultuur in Amerika onherkenbaar veranderd. Er gaat ook geld naar religieuze sekten, zoals die van Sun Myung Moon, hoofd van de Verenigingskerk. Echter, verreweg het meeste geld gaat naar evangelicale kerken. Exact de geldstromen na te gaan is heel lastig. Het Leger des Heils in New York is een ander beleid gaan voeren: er worden geen ongelovigen meer aangenomen, om zo het christelijk karakter van de organisatie te versterken.


Onthoudingsonderwijs en anti-abortuscentra
Pam Stenzel is een onthoudingsdocente. Dankzij de Bush’ beleid is het onthoudingsonderwijs een bloeiende industrie geworden. Haar non-profitorganisatie, Enlightment Communications, dat op openbare scholen bezig is, ontvangt veel subsidie. ‘Het is onze taak om kinderen de waarheid te vertellen! Volk van God, ik smeek jullie om jezelf toe te wijden aan de waarheid niet aan wat werkt!’ Bush had in 2004 al bijna een miljard dollar besteed aan kuisheidsprogramma’s. Of onthoudingseducatie werkt, daarover zijn de meningen verdeeld. Er gaat ook veel geld naar anti-abortuscentra voor zwangere vrouwen. Crisiscentra voor zwangere vrouwen worden ook wel CPC’s genoemd. Momenteel zijn er zo’n 4000 in Amerika. Ze lokken cliënten met gratis zwangerschapstesten en babywinkeltjes in hetzelfde gebouw. Ze laten bloederige video’s over abortus zien en wijzen op de gezondheidsrisico’s van een abortus.

Het drama van een abortus
Het zijn niet alleen christenen die dit propageren. Ook een feministe als Leslee Unruh is deze mening toegedaan: ‘Je kent het wel: doe wat je wilt, ga uit en heb zoveel seks als je maar wilt, zorg dat je aan je trekken komt. Maar ze komen niet aan hun trekken, seksueel niet en emotioneel niet. Ze worden gekwetst. Hun hart is gebroken. Ze worden zwanger of lopen een seksueel overdraagbare ziekte op. Ik kijk hen aan en zeg: ‘Waarom doe je dit jezelf aan? Bestaat er geen beter leven dan dit?”’ Het Abstinence Clearingshouse, dat als hoofdkwartier dient voor de onthoudingsbeweging, is gehuisvest in Sioux Falls, South Dakota. Aan de achterkant bevindt zich een tuin vol bloemen die als een soort heiligdom dient voor vrouwen die een plaats zoeken om te rouwen over een abortus die ze in het verleden hebben ondergaan. Er staat ook een klein standbeeld van een huilende engel. De tuin is vol verdriet.


Liefde mystieke karakter teruggeven
De onthoudingsbeweging is geobsedeerd door de hele santenkraam rondom de huwelijksdag. Ze willen de liefde haar mystieke karakter teruggeven, de sprookjessfeer in ere herstellen. De onthoudingsbeweging is dogmatisch tegen voorbehoedsmiddelen (het is niet veilig en is een vrijbrief om seks voor het huwelijk te hebben). De evangelicale kritiek dat Amerika een decadente wereld is geworden, vind je in alle onthoudingslectuur. Een cartoon liet twee tienermeisjes met elkaar praten over de verspreiding van seksueel overdraagbare aandoeningen en aids:

‘Ik vraag me af of Moeder Natuur ons iets probeert te zeggen over seks’, zegt de een. ‘Meneer McDonald zegt dat het net een balspel is. Als je volgens de regels speelt, is het geen probleem,’ antwoordt de ander. ‘Meneer Egan zegt dat het meer op een oorlog lijkt.’ ‘Wat bedoel je?’ ‘Hij zegt dat de seksuele revolutie voorbij is…Het enige wat we nu nog kunnen doen is zorgen voor de doden en de gewonden.’

Terri Schiavo
Volgens David Gibbs, de advocaat van Terri Schiavo’s ouders, huilde Terri in haar moeders arm toen de rechtbank haar ter dood had veroordeeld. ‘Terri Schiavo leefde zoals ieder ander mens die hier zit (…) Volledig bezield, volledig toerekeningsvatbaar, wanhopig proberend om te praten.’ Tom DeLay verklaarde na haar dood: ‘Er komt een tijd dat de mannen die hier verantwoordelijk voor zijn, zich zullen moeten verantwoorden voor hun gedrag’.



Tegen anticonceptie
Zonder een uitspraak van het Hooggerechtshof in 1965, dat het einde maakte aan het verbod op geboortebeperking voor getrouwde vrouwen, zouden sommige staten niet alleen abortus verbieden, maar ook anticonceptiemiddelen. De laatste tijd gaan er in heel het land stemmen op tegen anticonceptie. Een grote groep christelijke apothekers heeft recepten geweigerd voor zowel de morning-afterpil als de gewone anticonceptiepil. De christelijke nationalisten willen terug naar de bijbelse visie op het huwelijk. ‘Misschien denk je: maar dat is toch mijn individuele vrijheid. Ja, maar het verwoest de fundamentele eenheid van onze samenleving omdat het gedrag vergoelijkt dat in tegenspraak is met een sterke, gezonde gezinscultuur.’

There Goes Christmas?
Er woedt ook een War on Christmas in Amerika. Steeds vaker gaan mensen Happy Holidays zeggen in plaats van Merry Christmas. Meer dan 90 procent viert kerst. Maar de kleine minderheid probeert de meerderheid haar seculiere wil op te leggen. John Gibson schreef een boek, getiteld The War on Christmas: How the Liberal Plot to Ban the Sacred Christian Holiday Is Worse Than You Though.

Lange-termijnplannen
Steeds meer conservatieven raken betrokken bij de strijd tegen de rechterlijke macht. Theocraten zitten nu aan tafel om mee te beslissen over de benoeming van nieuwe rechters. Howard Phillips richtte in 1992 de Constitution Party op. Ze willen de oudtestamentische wetten weer doen gelden in de rechtspraak. Elke president benoemt rechters die bij zijn denkbeelden passen, maar Bush gaat verder. Het directe doel is om genoeg rechters in het Hooggerechtshof te hebben om het vonnis in de zaak Roe v. Wade nietig te verklaren. Maar veel christelijke nationalisten hebben plannen voor een veel langere termijn en willen veel ingrijpender maatregelen. Men leidt van jongs af een nieuwe generatie juridische activisten op. Het christelijk thuisonderwijs is de broedplaats van een revolutie. Michael Farris, president van het Patrick Henry College heeft grote ambities. Hij denkt dat uit zijn leerlingen senaatsleden en rechters voort zullen komen en zelfs de president. ‘Ik wil deze mensen van het begin af aan trainen, zodat ze geloven in de principes waarop deze natie werd gesticht.


Liberalen verliezen op alle fronten
Veel Amerikanen zijn niet meer enthousiast over de waarden van de Verlichting, zodat een rationalistische politiek niet meer aantrekkelijk is. De liberalen zetten dus weinig tegenover de evangelicalen. Het gematigd christendom is ook op zijn retour. Christelijk rechts boekte enkele van de grootste triomfen onder Bill Clinton door zich te concentreren op de lokale politiek en de Republikeinse Partij stap voor stap, district voor district over te nemen.

Jesusland
Tijdens de campagne in 2004 was het woord ‘Massachusetts’ een vies woord. De liberalen toonden na de verloren verkiezingen een kaart waarop Canada met alle blauwe staten een apart land vormden tegenover de rode staten die ‘Jesusland’ werd genoemd. Maar afscheiding is natuurlijk geen oplossing. Ondanks de feiten klampen Amerikanen zich vast aan de völkische mythe dat het landelijke en agrarische Amerika in het midden van het land maatschapplijk gezonder is dan de verstedelijkte kuststreken. Het electoraal zwaartepunt ligt bij mensen die in kleine landelijke staten wonen en de neiging hebben om conservatief te stemmen. Omdat elke staat twee senatoren heeft, controleert de 7 procent van de bevolking die in de zeventien dunstbevolkte staten woont, meer dan een derde deel van de Senaat.

Overige
– Er zijn vrouwen die buttons dragen met de tekst ‘Ik ben getrouwd met de machtigste directeur ter wereld’.
– Tom Coburn uit Oklahoma heeft gepleit voor de doodstraf voor artsen die een abortus uitvoeren.
– Jerry Falwell verleende steun aan het apartheidssysteem in Zuid-Afrika.
– In Colorado werd in de jaren negentig een referendum georganiseerd en gewonnen om het verbod op discriminatie van homoseksuelen op te heffen.
– ‘Terwijl het christelijk nationalisme aan invloed wint, verandert ons land op een zorgwekkende wijze. En de leiders van deze beweging zeggen dat ze nog maar net begonnen zijn.’
– Elke dag openen twee megakerken hun deuren.
– In 2004 stemde Alabama tegen de verwijdering van segregatief taalgebruik uit de grondwet van de staat.
– Het Chalcedon Foundation pleit om de Amerikaanse burgerlijke wet te vervangen door een bijbelse wet.
– Als je in een zuidelijke evangelicale stad naar het restaurant gaat, kan het gebeuren dat een serveerster een briefje in je hand drukt met de tekst: ‘Pas op. God schreef tweeduizend jaar geleden dat er valse profeten en leraren zouden opstaan. Als je de waarheid wilt weten, lees de Bijbel’.
– ‘Er is in de Pinstergemeente een traditie om een aantal dieptepunten in je leven te tellen voordat je door Jezus wordt gered (…) Wat zo moeilijk is voor de secularist: sommige mensen worden in dit milieu echt beter.’
– Michael Schwartz zegt: ‘Ik wil geen rechters afzetten. Ik wil dat ze hangen aan de hoogste boom!’

Gepubliceerd in oktober 2007